OKUYAN’I OKUMAK

03 Şubat 2010 Çarşamba

Tekel işçileri ile hükümet arasındaki ipler tamamen koptu. Açlık grevi tekrar başladı ve yarın iş bırakma eylemi ve sonra da adım adım genel greve gidiliyor.

Toplum içinde Tekel işçilerini haklı bulanların sayısı azımsanmayacak kadar yüksek. Buna karşılık bu konuda işçileri haksız da bulabilirsiniz. Ama her iki halde de ortaya konulan hak arama mücadelesinin, son derece saygıdeğer olduğunu herkesin kabul etmesi gerekir.

Hükümetin bu süreci yönetemediği çok açık… Esasen mevcut iktidarın çalışma hayatındaki barışı en başından beri, ama özellikle sosyal güvenlik reformu sürecinden bu yana elinden kaçırdığı alenen ortada.

Başbakan da, Maliye Bakanı da, işçilerin taleplerini her fırsatta onları tahrik ederek, ağır suçlamalarla yanıtladılar. Bugünse bu mücadele içinde çok önemli bir unsur ortaya çıktı.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik eski Bakanı Yaşar Okuyan, bugün itibariyle sağlık durumu elverdiği sürece, Türk-İş Genel Merkezi’nde işçilerle birlikte açlık grevine başladığını açıkladı. Bakanlık yapmış bir ismin bu mücadeleye açıktan ve fiili durum ortaya koyarak destek vermesini doğru okumak gerekiyor.

Öncelikle Yaşar Okuyan’ın bu girişiminin son derece saygın olduğunun altını çizmek gerekir; ama bu resmi okumak için kâfi gelmez.

Okuyan, devlet meselelerini iyi bilen bir siyasetçidir. Ayrıca, gelir-gider dengesinde, devlet önceliğini dikkate alarak adım atacak kadar da hassasiyet gösteren bir kimlik olduğu biliniyor. Kendisini tehdit eden ilaç firması temsilcisini, bakanlık makamından kovacak kadar da kamu çıkarını gözeten bir isim olduğu herkesin malumu. İronik bir durumdur ama nitekim bununla bağlantılı olarak Yüce Divan’da dahi yargılanıp, sonuçta aklandı.

Peki ilgili konuda bakanlık yapmış bir isim neden açlık grevine başladı? Okuyan’ı iyi okumak gerekir. Çünkü Yaşar Okuyan da bu konunun sadece bir gelir-gider meselesi olmadığını biliyor.

4C meselesi IMF ile yapılan pazarlığın önemli unsurlarından birini oluşturuyor. İstihdam ofisleri, sendikaların denetim altına alınması gibi bu uygulama da, IMF şartlarından biri olarak ortaya çıkıyor.

Tekel işçilerinin ardından bu uygulamanın tüm kamu kurumlarına yaygınlaştığını göreceksiniz. Peki akabinde ne olacak? Bu kurumlar özelleştirilecek. Personel de sözleşmeli hale getirildiği için kapının önüne konulacak.

Şimdi bazıları diyecek ki, özelleştirme yapılmalı ve alan da istediği ile çalışma hakkına sahip olmalı. Doğru mu, doğru? Peki yapılan uygulama bu mu? Alınan kurumların bir süre sonra kapatıldığı ve üretimden tamamen çıkıldığı gözüküyor. Yani sonuçta Türkiye, verimlilik amacıyla veya bütçe dengesi hedefiyle haraç mezat varlıklarını satıyor. Fakat alan, işletmeyi kapatıp, ardından da araziyi alışveriş merkezi, konut gibi projelerde kullanıyor.

Örnek mi? Hemen Tekel’den bir örnek vereyim. Bu hak arama mücadelesi sürerken bakın ne oldu? Dünyanın ikinci büyük tütün şirketi olan ve Tekel'i alarak Türkiye’deki konumunu da güçlendiren British American Tobacco (BAT), İzmir'in Tire ilçesindeki tesislerini kapatıyor. Şirket üretime sadece Samsun’daki tesislerinde devam edecek. 350 milyon dolar yatırım yapılan Tire fabrikasında 600 kişi çalışıyor. Yakında Samsun’daki fabrikanın da kapandığını duyarsanız, şaşırmayın.

Yaşar Okuyan, dönen dolapları iyi analiz edecek düzeyde bir isim. Bu işin bir yönü… Bir diğer tarafı da çalışma yaşamındaki barışın, mevcut uygulamayla aşılamayacağını görmesi olsa gerek.

İktidar olarak bir uygulama ortaya koyabilirsiniz. Fakat bu uygulamanın, karşınızdakinin haklarını gasp etmek anlamına gelmediğini bilecek kadar da, olgunluk içinde olmalısınız. Ama yok… Bugüne kadar kimse mevcut iktidara karşı çıkmadı ki… Hep ‘ben yaptım oldu’ mantığıyla politika uyguladı. Bugün ise ‘ben yaptım ama olmadı’ diyorlar.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik eski Bakanı, şimdi işçilerle birlikte açlık grevine başladı. Peki mevcut bakan nerede? Başbakan konuşuyor, Maliye Bakanı konuşuyor. Ama konunun direkt muhatabı olan ve belki de arabulucu rolü oynaması gereken isim, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanı Ömer Dinçer ortada yok.

Nerede duyduk Ömer Dinçer’in adını? Meclise “Çalışma hayatında yaşanan anlaşmazlıklar karşısında ve ortaya çıkan sosyoekonomik duruma rağmen sorumlulukları yerine getiremediği” gerekçesiyle verilen gensoru önergesinde… Önergenin gündeme alınması elbette ki reddedildi. Ve Bakan Dinçer yine sırra kadem bastı.

Ne garip ülke değil mi? Eski Bakan işçilerle birlikte açlık grevinde, mevcut Bakan açıklama bile yapmıyor. Çünkü onun yerine Başbakan konuşuyor. Peki Ömer Dinçer neden o koltukta oturuyor?

Sayın Bakan! Ülke genel greve gidiyor. Genel grev kararı ise üretici kesimi bile şimdiden tedirgin etmiş vaziyette… Fakat görüyorum ki, sizde en ufak bir tedirginlik yok.

Yoksa siz de ‘Mektepler olmasaydı, ben bu bakanlığı çok güzel idare ederdim’ diyen ekolünden misiniz? Ülkede kimse çalışmayınca, ekonomi tamamen durunca, ipler tamamen kaçınca çıkıp şunu mu diyeceksiniz? “Çalışma hayatı durduğundan, çalışma hayatıyla ilgili bütün sorunlar çözülmüştür.”

Yazık, çok yazık… Oturduğunuz koltuğun hakkını verin. Yoksa sorunların çözülmesi için 23 Nisan’ın gelmesini ve bir çocuğun o koltuğa geçip, sorunu çözmesini mi bekliyorsunuz? Sayın Bakan benim size tavsiyem Okuyan’ı iyi okuyun…

cetinunsalan@yahoo.com